წინ — არყოფნა
ბრბოს რომ პოეზია ჩემი მოსწონს, არყევს ჩემს ყოველგვარ ამბიციას. იქნებ დასასრული შემიმოწმონ, რადგან დასაწყისიც არ იციან! მხოლოდ ჩემი თავი გავიარე, საკუთარ თავს მზე ვერ დაიწვავს. ჯდომა ზურგშექცევით კაი არი: რადგან წინ ბრუნდება დედამიწა! როგორ დამასწარი, ჩემო ხვედრო, ცოცხალს მივუსწრე და მკვდარს კი გვიან. მე ჩემს წარსულში ვეძებ მომავალს — შენ კი მომავალს წარსული გქვია. დაე, ჩემი ჩრდილი ატალახდეს და გადაეფაროს ჩემს კვალს ბინდი. მე ჯერ არა ვარ, რაც უნდა გავხდე — ის კი უკვე ვარ, რაც ჩემგან მიდის. მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2021 წ.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)