შეგუებული


შენ, ჩემო ეგო: ბარო!
შენ, ჩემო ბიძიკო — გეიგე!
პიროვნებას გართმევ, მეგობარო!
უპიროვნებობას შეირგებ!

შენ მე მეკუთვნი, მე შენ გეკუთვნი,
მატრაკვეცობაში მზეკვარცობ.
გარედან ლამაზად შეფუთვნილს —
შიგნით ვინღა გიცნობს, შე კაცო?!

ეგოს სამოსში ფითრი შორია
და უპიროვნოს ვერა სცნობს ხვეულს.
ჩემი მრისხანე თვითირონია —
რა საცოდავად ჰკიდია სხეულს!

მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი