მასობრივი მარტოობა
ვისაც ყურები აქვს უსმინოს მასობრივ მარტოობას! დრომ არ დაინდო, ხალხს მტვრად დააქცევს და სანამ სიტყვად იქცევა ხორცი; დატოვებს ნიშნებს, როგორც ნაკაწრებს - სითბო რომელიც ყინვასღა ჰკოცნის! ბრბო დგას სარკესთან უსახო სახით, მათი გონება სადღაც ავ - კარგობს. ბრბომ განიცადა თვითაღქმის კრახი, რომ ისტორიამ ხმა არ დაკარგოს! ხორცში ჩარჩენილს, ბრბო, ხმას არ დათმობს, გზა დაიხურა, შიგნით გავივლით. როცა სამყარო რწმენას გვიკრძალავს — ხორცი გვიჭკნება როგორც ყვავილი! ვინ არის მსხვერპლი და ვინ ავტორი? ცრემლები თვალებს კვლავ მისწოლია! ბრბო არ უყურებს სხეულს დატბორილს, სხეული თავის წერს ისტორიას! ბრბოს ღმერთი ; მხოლოდ სხეულს აკისრებს და ელოდება ჩუმად სარკის წინ. დრო არ დაუშვებს გამონაკლისებს ბრბოს ბედად რჩება - გამონაკლისი. როცა სიტყვა ხორცს სცილდება ბოლოს, ხმა ქრება როგორც კვამლივით ქარში, რაც არ დაწერა ქაღალდზე, ხოლო; მთელი ცხოვრება დაწერა კანში... ბრბომ და ეშმაკი, დღეს ის სწორია! არც დრო არც ღმერთი, მიკვირს... ვერც ვტირი... სხეული თავის წერს ისტორიას — სიტყვით კი არა, მხოლოდ წერტილით. ბრბო დგას სარკესთან უსახო სახით, მათი გონება სადღაც ავ - კარგობს. ბრბომ განიცადა თვითაღქმის კრახი, რომ ისტორიამ ხმა არ დაკარგოს! და იქმნა ნათელი! მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი ) 2025 წ.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)