გატეხილი გასაღები

ქალაქის შუაგულში ცხოვრობდა კაცი, რომელსაც მთელი სიცოცხლე ერთი და იგივე კითხვა სდევდა:

"რატომ ხედავენ ადამიანები ერთსა და იმავე სამყაროს ასე განსხვავებულად?"

ის პასუხს წიგნებში ეძებდა, მაგრამ ყოველი წიგნი წინა წიგნის უარყოფა აღმოჩნდა. ფილოსოფოსებს მოუსმინა, თუმცა მათი ჭეშმარიტება მხოლოდ მათსავე ენაში მუშაობდა. მეცნიერებთან მივიდა, მაგრამ ფორმულები იმ ადგილას ჩერდებოდნენ, სადაც ადამიანის შიში იწყებოდა.

ერთ ღამეს, როცა ქალაქი საკუთარ ჩრდილსაც აღარ ცნობდა, კაცი მოხუც მეკეტლეს შეხვდა.

მოხუცმა მაგიდაზე ათობით საკეტი დააწყო.

ყველა ერთმანეთისგან განსხვავდებოდა.

შემდეგ ჯიბიდან ძველი, ჟანგიანი გასაღები ამოიღო.

გასაღებს წვერი მოტეხილი ჰქონდა.

- ეს არც ერთი კარის გასაღები არ არის, - თქვა კაცმა.

მოხუცმა გაიღიმა.

- ამიტომაც შეუძლია ყველა კარის გახსნა.

კაცი დაიბნა.

მოხუცმა პირველი საკეტი სცადა.

არ გაიღო.

მეორე.

არც ის.

მესამე.

გასაღებმა მხოლოდ მსუბუქი ხმა გამოსცა, თითქოს ლითონმა რაღაც გაიხსენა.

- ხედავ? - ჰკითხა მოხუცმა. - პრობლემა გასაღებში არ არის.

- აბა?

- ადამიანები დარწმუნებულები არიან, რომ ყველა კარი ერთნაირია. ამიტომ, როცა არ იღება, ამბობენ - გასაღებია ცუდიო.

კაცი ჩაფიქრდა.

მოხუცმა საკეტები გადააბრუნა.

მათი მეორე მხარე სრულიად განსხვავებული აღმოჩნდა.

ერთს შიგნით საათის მექანიზმი ჰქონდა.

მეორეს - წყალი.

მესამეს - ცარიელი სიბნელე.

- გარედან ყველა საკეტი ერთნაირად გამოიყურება, - თქვა მოხუცმა. - მაგრამ შიგნით თითოეული სხვა კანონით ცხოვრობს.

იმ ღამით კაცმა პირველად გაიაზრა, რომ ადამიანები ფაქტებს კი არ უყურებენ, საკუთარ მოწყობილობას უყურებენ. ყოველი აზრი მხოლოდ იმ გონების ფორმას იმეორებს, რომელმაც ის წარმოშვა. ამიტომ კამათი იშვიათად ცვლის ვინმეს - ორი საკეტი ერთმანეთს ვერ უხსნის საკუთარ მექანიზმს.

დილით მოხუცი აღარ დახვდა.

არც სახელოსნო.

არც საკეტები.

მხოლოდ გატეხილი გასაღები ეგდო ქვაფენილზე.

კაცმა მისი აღება სცადა, მაგრამ უცნაური რამ მოხდა.

სანამ ხელს მიაკარებდა, გასაღები უკვე სხვა ფორმას იღებდა.

თითქოს მას კი არ უყურებდა, არამედ თვითონ უყურებდა მას.

და მაშინ მიხვდა...

სიმართლე არასოდეს ყოფილა ერთი კარი.

არც ერთი გასაღები.

და არც ერთი ადამიანი.

სამყარო სარკე არ არის. ის გატეხილი გასაღებია, რომელიც ყოველ ადამიანს სხვადასხვა საკეტად ეჩვენება.

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2026 წ.