თამთა და ეგო

თამთა სამი თვე იყო, რაც იოგაზე დადიოდა. ამ სამ თვეში იმდენი სთორი დადო, თითქოს ჰიმალაიდან ახლახან ჩამოსული გურუ ყოფილიყო.
ყოველ დილით დებდა ფოტოს: - „დღეს ისევ შინაგან სიმშვიდესთან ვიყავი.“
სინამდვილეში კი ფოტო ხუთჯერ გადაუღო, სანამ მზე სწორ კუთხეში არ დადგა.
თამთას ყველაზე საყვარელი ფრაზა ჰქონდა: - „ეგო გჭამს.“
ამას ამბობდა ყველასთან.
მეზობელმა უთხრა: - თამთა, შენი მანქანა ჩემს ადგილას გიყენია.
- ეგო გჭამს.
მაღაზიაში მოლარემ უთხრა: - ხუთი ლარი გაკლიათ.
- ეგო გჭამს.
ექიმმა უთხრა: - ეს რეცეპტი არასწორად წაიკითხეთ.
- ექიმო... ეგო გჭამთ.
ერთხელ მეგობარმა ჰკითხა: - თამთა, ეგო საერთოდ რას ნიშნავს?
თამთა გაჩუმდა.
ორი წუთი ჭერს უყურებდა.
მერე თავდაჯერებულად უპასუხა: - აი... ეგო... ეგ არის... როცა ადამიანი... ნეგატიურ ვიბრაციაზეა.
- ანუ?
- ანუ... ეგო.
ამ პასუხით იმდენად კმაყოფილი დარჩა, საკუთარ თავს ტაში დაუკრა.
იოგას დარბაზშიც ყველას ასწავლიდა, მიუხედავად იმისა, რომ ინსტრუქტორი არ იყო.
- ღრმად ჩაისუნთქეთ... ენერგია კოსმოსიდან მოდის... ეგო გაუშვით...
ამ დროს თვითონ ტელეფონს აპარებდა თვალს, რამდენმა ადამიანმა ნახა მისი ახალი რილსი: „როგორ ვიპოვე ჩემი შინაგანი მე.“
ერთ დღეს ნამდვილმა იოგას მასწავლებელმა ჰკითხა:
- თამთა, იოგაში ყველაზე მნიშვნელოვანი რა არის?
თამთამ ღრმად ჩაისუნთქა.
თვალები დახუჭა.
ხუთი წამი იფიქრა.
და თქვა:
- მთავარი ისაა... კარგი ლეგინსი გეცვას. დანარჩენი ყველაფერი ენერგიაა.
დარბაზი რამდენიმე წამით გაჩუმდა.
შემდეგ ყველამ სიცილი დაიწყო.
თამთა კი გაბრაზდა, წამოდგა და თქვა:
- ხედავთ? ისევ ეგო გჭამთ!
იმ დღიდან დარბაზში ახალი გამოთქმა გაჩნდა.
როცა ვინმე უაზრობას იტყოდა, ყველა ერთმანეთს გადახედავდა და ჩუმად ჩაიცინებდა:
- ფრთხილად... თამთა მოდის.

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2026 წ.