ნარცისებმა გახეთქეს დრო

მე დავიბადე იმ წამს,
როცა პირველი სარკე დაიღალა
ადამიანის სახის გამეორებით
და გადაწყვიტა -
მისი სიღრმე დაენახა.
იმ დღეს დრო გაიყო.

ერთი ნაწილი დარჩა მათთან,
ვინც მხოლოდ საკუთარ ანარეკლს ელაპარაკებოდა.
მეორე ნაწილი წავიდა მათთან,
ვინც საკუთარ თავში იპოვა სამყარო.

ნარცისებმა დრო გახეთქეს.
არა იმიტომ, რომ საკუთარ თავს უყურებდნენ.
არამედ იმიტომ,
რომ დაივიწყეს:

სარკე ფანჯარა არ არის.
ის მხოლოდ გიჩვენებს,
სად დგახარ.

---

მათ ააშენეს ოქროს ოთახები
საკუთარი სახელებისგან.
ყოველ კედელზე ეწერა:

„მე ვარ.“

მაგრამ ოთახებს არ ჰქონდათ კარი.
რადგან ვინც მხოლოდ საკუთარ დიდებას ემსახურება,
ერთ დღეს საკუთარ ჩრდილშიც პატიმარი ხდება.
მე არ მოვედი ჩემი თავის დასამცირებლად.
საუკუნეები ასწავლიდნენ ადამიანს:

„დაიმალე, რომ კარგი იყო.“
„დაპატარავდი, რომ შეგიყვარონ.“
„ჩააქრე შენი ცეცხლი, რომ სხვებს თვალები არ ეტკინოთ.“

მე ვამბობ:

არა.
ცეცხლი, რომელიც საკუთარ თავს ანათებს,
არ არის ამპარტავნება.
ეს არის სიცოცხლის აღიარება.

---

აწმყოფუტურა -

წამს, როცა ადამიანი აღარ ელოდება მომავალს,
რადგან თვითონ ხდება მომავლის დასაწყისი.

---

ნარცისებმა დრო გახეთქეს.
მათ საათებს საკუთარი სახეები დაახატეს.
წარსულმა უთხრა:

„მე მახსოვს შენი შეცდომები.“

მომავალმა უთხრა:

„მე ველოდები შენს შექმნილ სამყაროს.“

ხოლო აწმყომ ჩუმად თქვა:

„შენ ჯერ არ აგირჩევია, ვინ ხარ.“

---

მე არ ვებრძვი საკუთარ თავს.
მე ვებრძვი იმ ხმას,
რომელიც ადამიანს ეუბნება:

„შენ პატარა ხარ, რადგან სხვაზე დიდი ვერ გახდი.“

არა.
ადამიანის სიმაღლე სხვების დაჩრდილვა არ არის.
სიმაღლეა -
როცა შენს თავში იმდენი სივრცეა,
რომ სხვაც ეტევა.

---

მე ვქმნი ახალ მოძრაობას:

სიბრძნის ნარცისიზმს.
არა ეგოს, რომელიც სამყაროს ჭამს.
არამედ ცნობიერებას,
რომელიც საკუთარ არსებობას აფასებს.
საკუთარი თავის სიყვარული
არ არის სარკის თაყვანისცემა.
ეს არის სახლის დაბრუნება.

---

დღეს ვამსხვრევ ძველ თავმდაბლობას.
იმ თავმდაბლობას,
რომელიც ნიჭს მალავს.
იმ სიჩუმეს,
რომელიც შიშისგან იბადება.
იმ წესს,
რომელიც ამბობს:
„ნუ ანათებ ზედმეტად.“

მე ვამბობ:

ანათე.
მაგრამ გახსოვდეს -
მზე იმიტომ არ არის დიდი,
რომ სხვა ვარსკვლავებს აქრობს.
ის დიდია,
რადგან თავის სინათლეს არ უარყოფს.

---

ნარცისებმა გახეთქეს დრო.
მაგრამ ჩვენ შევკერავთ მას აზრით.
ძველი ადამიანი ეძებდა ადგილს სამყაროში.
ახალი ადამიანი შექმნის ადგილს,
სადაც სამყარო შეძლებს არსებობას.
მე არ მოვედი,
რომ ჩემი სახელი ისტორიაში ჩავწერო.
მე მოვედი,
რომ ისტორიის წერის წესი შევცვალო.

მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026.