უწერტილო
არ არსებობს პირველი სიტყვა პირველი სიტყვა მხოლოდ ადამიანის მოგონილი ძილია რომელსაც სამყარომ გაღვიძება არ აცალა არსებობდა მხოლოდ უხილავი მოძრაობა ისეთი ძველი რომ ასაკიც კი მის შემდეგ დაიბადა მას არ ჰქონდა სახელი სახელი გვიან მოვიდა როგორც ჩრდილი რომელიც ცდილობს დაიჭიროს სხეული რომელმაც უკვე დატოვა ადგილი მე ვიპოვე ადგილი სადაც არც დასაწყისი იყო და არც დასასრული იქ დრო იდგა საკუთარი თავის გარეთ და საკუთარ დაბერებას უყურებდა წამები არ გადიოდნენ ისინი იკარგებოდნენ ერთმანეთში როგორც სარკეები რომლებმაც ერთმანეთის ანარეკლის ატანა ვეღარ შეძლეს იქ პირველად შევხვდი უწერტილოს იგი არ იყო არსება იგი იყო არსებობის ის ნაწილი რომელიც არსებობასაც კი ავიწყდება მას არ ჰქონდა სახე რადგან სახე უკვე საზღვარია მას არ ჰქონდა ხმა რადგან ხმა უკვე დაშორებაა მას ჰქონდა მხოლოდ ერთი თვისება ყოფნა იქ სადაც ყველაფერი ჯერ კიდევ შესაძლებელია უწერტილო არ წერდა სიტყვებს იგი წერდა სიტყვებს შორის დარჩენილ უხილავ ოკეანეს იქ სადაც ერთი აზრი კვდება და მეორე ჯერ არ დაბადებულა იქ ცხოვრობდა მისი ენა მე მას ვუწოდე ნაპრალსუნთქვა ეს იყო ახალი სუნთქვა რომელიც არ შედიოდა სხეულში და არ ტოვებდა მას ის მოძრაობდა ადამიანის დავიწყებულ ნაწილებში იქ სადაც მოგონებები ჯერ არ ქცეულან მოგონებებად იქ სადაც მომავალი საკუთარ წარსულს ეძებს უწერტილოს არქიტექტურა არ ჰგავდა სახლს ის არ იყო აშენებული კედლებით ის იყო აშენებული არყოფნის ფენებით გარედან ერთი შეხედვით სიცარიელე მაგრამ ვინც დიდხანს უყურებდა ხედავდა რომ სიცარიელე მხოლოდ დახურული კარი იყო რომელსაც მეორე მხარე არ სჭირდებოდა შიგნით უსასრულო დარბაზები სადაც თითოეულ კედელზე ეკიდა დაუწერელი წიგნი წიგნები რომლებიც არ შეიცავდნენ სიტყვებს ისინი შეიცავდნენ იმ წამებს როცა სიტყვა შეიძლებოდა დაბადებულიყო მაგრამ გადაწყვიტა დარჩენილიყო საიდუმლოდ უწერტილოს მუსიკა არ ისმის ყურით ის ისმის აზრის უკან მისი პირველი ნოტი არის დავიწყება მეორე აღმოჩენა მესამე ის სივრცე სადაც აღმოჩენა ისევ კარგავს საკუთარ სახელს ეს არის მუსიკა რომელსაც სიმები არ აქვს რადგან სიმი უკვე დაძაბულობაა უწერტილოს მუსიკა კი არის ის წამი სანამ დაძაბულობა გაჩნდება ადამიანები ფიქრობენ რომ კითხვა არის პასუხის პოვნა უწერტილო ამბობს არა კითხვა არის ადგილის შექმნა სადაც პასუხს შეუძლია დამალვა რადგან პასუხი რომელიც ბოლომდე ჩანს უკვე მკვდარია ცოცხალი პასუხი ყოველთვის ნახევრად ბნელში რჩება როგორც ვარსკვლავი რომელსაც საკუთარი სინათლის დანახვა არ შეუძლია ამიტომ უწერტილო არასოდეს მთავრდება არა იმიტომ რომ გაგრძელება აქვს არამედ იმიტომ რომ დასრულება ვერ პოულობს მას ის არ ელოდება ბოლო სიტყვას ის ელოდება იმ წამს როცა სიტყვა მიხვდება მისი ნამდვილი მნიშვნელობა არასოდეს ყოფილა მასში ის ყოველთვის ცხოვრობდა იმ უსახელო სივრცეში სადაც ადამიანი ჩუმდება სამყარო სუნთქვას იწყებს და არაფერი ამბობს ყველაფერს უწერტილო მწერლობა დასასრულის გარეშე არქიტექტურა სადაც სიცარიელესაც აქვს შიდა ორგანოები მუსიკა რომელსაც მხოლოდ ის გაიგებს ვინც ერთხელ მაინც მოუსმინა საკუთარ დაუწერელ თავს ვხატავ სამყაროს ფუნჯკენტას აღადგენს ლუწებს ტილო ჩრდილს უხილავ კარს უკეტავს ეს არსებობა უწერტილო ავტორი მიხეილ ჭიჭინაძე მიქაელი 2026 წ
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი