მედუზების ბიბლიოთეკა


მედუზები ცურავენ -
ზღვა ფურცლებს შლის.

ყოველი ტალღა - წიგნია,
ყოველი ჩაძირვა - კითხვა.

მე ვკითხე ზღვას:

- რა დარჩება, როცა ყველაფერი დასრულდება?

ზღვამ არ მიპასუხა.

მედუზებმა სინათლე ჩააქრეს.

და სიბნელეში პირველად დავინახე:

ადამიანის ნამდვილი კვალი
ის არ არის, რაც სამყაროს დაუტოვა -
არამედ ის,
რაც სხვის გულში აღარ წაშლილა.

იმ ღამეს ბიბლიოთეკა ჩაიკეტა.

წიგნები დარჩნენ.
მკითხველები - არა.


ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2021 წ.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი