ქვევრი
მიწაში ჩავმარხეთ - და ღმერთმა იფიქრა, კაცი დავკრძალეო. არადა, შიგ მხოლოდ ღვინო იდგა, წითელი, როგორც ცოდვა, რომელმაც სინანული ვერ მოასწრო. ქვევრს პირი აქვს - მაგრამ არაფერს ამბობს. ალბათ ამიტომაც იცის ღმერთზე მეტი. ღამით, როცა სოფელს სძინავს, მის სიღრმეში ერთი პატარა ნოე კიდევ აშენებს კიდობანს და აბსურდული წვიმისგან თაგვს გადაარჩენს. დილას კი ამოვიღებთ საცობს - და დავლევთ. ვიტყვით: ღმერთმა გაგვიმარჯოს. ქვევრი ჩუმად იქნება. იცის: ღმერთსაც ზოგჯერ ერთი ყლუპი სჭირდება. ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი ) 2024
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)