ხუთი წუთი

ვიღაცას დრო წინ მიჰქონდა,
რომ ჩვენ ვერასოდეს დავწეოდით ჩვენს დანაკარგს.

ხუთი წუთით ადრე დაიბადა ბავშვი.
ხუთი წუთით ადრე მოკვდა დედაჩემი.

ამ ხუთ წუთში
მსოფლიომ არაფერი იცოდა;
ეს იყო მისი ყველაზე პატიოსანი დანაშაული.

მე და დედა მეგობრები არ ვიყავით —
კარგი გაგებით.
ერთმანეთს ვატყუებდით.
ეს იყო ჩვენი სიყვარულის ყველაზე სუფთა ფორმა.

მეხსიერება საცავი არ არის.
მეხსიერება — ყოველწლიური გადატრიალებაა.
ხვალგუშინი ყოველ გახსენებაზე
მმართველობას ცვლის.
გვამებს — არა.

ქალაქი ამას მშვიდობას ეძახის.

დედაჩემის სიკვდილამდე ხუთი წუთით ადრე
მე უკვე აღარ ვიყავი მისი შვილი.

ეს ხუთი წუთი
დღემდე ვერ გავიარე.

ალბათ ამიტომ არის დრო ასეთი უზნეო:

არ კლავს.

უბრალოდ
გვასწრებს.


მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2025