∅ — ღმერთის მარცხენა ნეკნი
ღმერთი ნულზე გაიყო — და ორივე მხარეს დემონი აღმოჩნდა. პლატონი სიზმარში დარვინს ჭამდა, ქრომოსომებში ბუდას ეძინა, ქრისტე ჯოჯოხეთს პულსს უსინჯავდა, ფროიდი კი სიკვდილს დედას ეძახდა. მათემატიკამ უსასრულობას სახელი დაარქვა, მაგრამ ვერ ამოხსნა ადამიანის ტკივილი. ტვინში — ნული, გულში — შეცდომა, სისხლში — დიდი აფეთქების ექო. ადამიანი — ღმერთის ნეკნიდან ამოზრდილი თეორია, რომელმაც საკუთარი ჩონჩხით სამყაროს ჰიპოთეზა უარყო. ალაჰი — იაჰვე — ღმერთი: სამი სახელი ერთი დუმილისთვის. სამყარო მუხლებზე დაეცა — მაგრამ ღმერთი ნეკნებს შორის იდგა, სადაც რწმენამ ნულს აკოცა, ნულმა კი — უსასრულობას, და ადამიანმა საკუთარ ჩონჩხში სამივე ღმერთის ჩრდილი აღმოაჩინა: ღმერთის მარცხენა ნეკნი მისი საკუთარი სიცარიელე იყო. მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2026
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
3 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)
სალამი🤝სიმართლე გითხრათ უბრალოდ გაოცებული ვარ თქვენი სიურეალისტური აზროვნებით. ასევე შემოქმედებითი ტემპით.
გულწრფელ აზრს გეტყვით: ჩემი გადმოსახედიდან ,ასეთ ტემპში მუშაობა ტოვებს ბევრ ნარჩენსაც, (მაგრამ ეს გარდაუვალი უკუჩვენებაა ), თუმცა ამ ნარჩენებში იბადება და იმალება ალბასებიც,ვგულისხმობ თქვენს როგორც პოეზიას ასევე პროზასაც(რომელშიც ძალიან პოეტური ნამუშევრებიც შემხვდა ,უფრო პოეტურიც ვიდრე შესაძლოა ლექსები) თქვენთვის ალბათ მუდმივად მუშაობის პროცესია აუცილებელი რათა ნამდვილმა სათქმელმა ბილიკი იპოვოს.. ეს სტიქიაა თქვენი პოეტური გასხივოსნების გზა.
ჩემნაირი ავტორებისთვის მაგალითად აუცილებლად რაღაც უნდა მოხდეს ფაქტად,ან რამე კონკრეტულზე უნდა ფოკუსირდეს გონება წარსულიდან ,რათა შემდეგ ტვინმა გარკვეული პერიოდი ხარშოს ეს ინფორმაცია იზოლირებულად.. (შესაძლოა თვეც ,ან მეტი) საოცარია რამდენად განსხვავდება ხელოვნებაში გონების მუშაობის ბუნებრივი მექანიზმები.. წარმატებებს გისურვებთ🤝
გაგიმარჯოს
20 წელზე მეტია ვწერ.არ ვჩქარობ წიგნის გამოცემას. აქ რეებიც იდება ისინიც ათასჯერ გაასმუშავდება წიგნის გამოცემამდე.
როცა თქვენი წიგნი გამოვა ,აუცილებლად ვიყიდი🤝