ქალია, ადამიანი?!


ნინო დარბაისელი

ქალია, ადამიანი?!

ძვირფასო ანგელოზებო!
ძვირფასო ანგელოზებო,
თავზე დამბზუით ხალისით,
როგორც რომ რთველში - ბუზი.

ძვირფასო ანგელოზებო, 
მე თქვენნაირი  როდი ვარ,
თქვენ რომ დაფრინავთ,
მე მაშინ რამე ხელსაქმეს ვუზი.

ვარ ერთი ადამიანი,
ადამიანებს უფლება,
ნება და პრივილეგია 
საჩვენოდ გვინდა მუდამ;

მოვალეობა, შეზღუდვა,
ათასნაირი აკრძალვა 
დე, სხვას შეეხოს,
სხვამ ზიდოს პასუხისგების გუდა!

კანონი  გვინდა ისეთი, 
მოგვერგოს მარჯვედ ნაწერი,
სხვა გამოვიდეს მტყუანი,
ჩვენ კი - მართალი ცამდის.

ესაა ადამიანი,
ადამიანი - ეს იყო 
და სულ ასეთია იქნება!
გამყავს - სადამდეც  გამდის!

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი