შიშისა

ნინო დარბაისელი

შიშისა
(იგავ-არაკი)

ამბობენ,  ვიღაც სწავლულებს უწინ
შეურჩევიათ  ბატკანი ლუწი - 
 ერთი ზომისა და ერთი ჯიშის,
არა მცნობელნი  ელდის და შიშის.
ერთმა მთელი დრო ძრწოლით გალია,
მგელთან დაუდგეს რადგან გალია.
ხოლო მეორე -  მგელს ვერ ხედავდა,
მის შეშინებას ვინ გაბედავდა!
ერთგვარად კვებეს ორთავ ბატკანი,
მაგრამ დასუსტდა ერთი მათგანი,
გაძვალტყავდა და კვდებოდა კენტი
აშკარად ვნებდა ექსპერიმენტი.
 მეორემ   - კარგი შეიბა დუმა
და ვერც მგლის შიშმა ვერ დაადუმა.

ჰოდა დაასკვნეს, ამჭლევებს ძლიერ
შიში და უცვლის სუყველას იერს,
ექსპერიმენტი დასრულდა რადგან,
თავისუფლების  დრო-ჟამიც დადგა, 
გაუშვეს ერთად მგელი და ცხვარი,
ცხვარს გასუქებულს ეძგერა ცხარი.
მჭლეს - მსუქანი სჯობს, მსუყეა რაკი.
ასე დამთავრა ესე არაკი…