ქალი - ჩემში

ქალი ჩემში

(ციკლიდან - ეტიუდები)

ქალი ჩემში - ო, ბედითი არსება
რას არ უძლებს, ვის არ შეეთავსება!
თუ ერგუნა სიყვარულით ავსება,
უმოწყალოდ რატომ-ღა ითარსება?

მიყვარს, თითქოს არსადა ვარ წამსვლელი,
მაგრამ თურმე მოულოდნელ წამს ველი,
წავალ ისე, თითქოს არც მყვარებია,
იწრიტება, ცრემლის რაც ღვარებია.

როცა გული მოლოდინმა გალია, 
მომხედე და ღია დაგრჩა გალია.
გასაფრენი ჩიტი - გალიაზეა.
მე კი არა, ყველა ქალი ასეა!

P.S. 
მეპატიოს ეს ლექსი- პაროდია,
ყველა ქალი ჩემნაირი როდია.
პროტოტიპი? იქნებ ანტიპოდია - 
ერთდროულად მეძავი? - ფოფოდია?
 უფრო წრფელი - არ ვიცი მელოდია.
ქალობა ხომ გულზე - მძიმე ლოდია,
ოქროს ზოდი?! - გული დანაკოდია.
შეგეჭამოს?! -  განა ბუტერბროდია!
“თუ გიყვარდი, რაღად გამირბოდია?!”
ეს  - ლექსია? რაღაც - მონაბოდია!