სონეტი მკვახეობისა

#ლექსები

ნინო დარბაისელი

სონეტი მკვახეობისა 

ჩვენი ცხოვრება ისეთია, 
მწიფეს ესვრიან, მკვახე ცვივა, 
ყველას ჰგონია, ის ერთია,
ნიჭიერი და ზარმაცია.

გგონია, ვიღაც მოკვდება და
სულ სხვა მოკვდება უცაბედად.
ერთია წაგებ-მოგება და
არცვინ დარჩება მოამბედა.

ნინო  - საქვეყნოდ  - მამაცია, 
მარტოკას  -  გული ეპარება. 
ამაზე ფიქრმა შეაცია,
გაუქრო ხილვის ნეტარება:

ღვთისთვის ეს კითხვა გაებედა:   
 -ცრემლი რაღა მას დაებედა?