ხვალ


#ლექსები
ნინო დარბაისელი

 ხვალ

(ესე იგიიი, ამ შექსპირულ სონეტს რა აღარ ვუყავი,  გარეთ დარჩენილი კარაქივით ხელში შემოვიდნე!) 


ხვალ მოხვალ და დაგიხვდები,
გეტყვი, როგორ გამიხარდი.
მიზეზს მაინც ვერ მიხვდები,
როცა გკითხავ: “რად დახანდი?”

ხვალ მოხვალ და  დღე იქნება
მზით სავსე და დალოცვილი
და ლოდინში დაიქნება
სიყვარულად ეს სურვილი.

ჯერ  - ღამე  მაქვს გასაყვანი,
აღარ ვიცი, რაღას ვეცე;
ძველი ტრფობა  და თაყვანი
 ქრება, თავი გავიმხეცე!

ზეგ-მაზეგიც - ხვალისაა.
 ვინც ხალისობს - ხალისაა!

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი