ქარია და დგას ხეები გადაზნექით


ნინო დარბაისელი

ქარია და დგას ხეები გადაზნექით

***
ქარია და დგას ხეები გადაზნექით.
ესეც - ასე! გზაჯვარედინს მოვადექით.

უკან - ორმა ერთად დავწვით ყველა ხიდი,
ქვისა, ხისა თუ ბაწრისა - დასაკიდი.

გზა არ მოსჩანს, სადაც ერთად დავეტევით.
რა გამოვა დარდით, ბჭობით, ღამის თევით!

ამას იქით - ბილიკია საცალფეხო,
ან გადაგჩეხ, ან შენ უნდა გადამჩეხო;

კიდევ ერთი ბილიკია - გასაკვალი,
არც ბილიკი, სარეველას გზა მზაკვარი.

ვინც წინ წავა, არ მოელის გადარჩენა,
დარჩები და სიკვდილია  - აქ დარჩენა

და ირგვლივაც - სიკვდილია, ქვეყნის კიდე.
რა სჯობია, შენ წახვალ თუ მე წავიდე?

დაქანცულნი ვცვივით, კი არ წამოვწექით.
...ქარია და დგას ხეები გადაზნექით.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი