ახალი ,,ქართლის ჭირი”


ახალი ,,ქართლის ჭირი”
(ციკლიდან - ეტიუდები)

დრო იყო, ჩემი სამშობლო ნამდვილ სამოთხეს ჰგავდა...
თბილისი ხეებს, ყვავილებს კი არა ჭრიდა, რგავდა.
დღეს ყველა ყველას შესძულდა, თავის ქმარ-შვილის გარდა.
საკვირველია ჭკვიანი, ვით ბალანდაში - ბარდა,
გვარი გვარს გადაემტერა,მთლად ერი - გადაგვარდა.
აღარ არსებობს საშობლო. დასასრულია! ფარდა!

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი