პიცერია


#ლექსები

ნინო დარბაისელი

პიცერია 

ცაზე, სადაც მაღალი ღრუბლის წვერია, 
რაღაც,  გაურკვეველი სიტყვა წერია.

დახოცილნი ცვივიან  ანგელოზები,
რა მიშველის? -  ლოცვა და ავგაროზები.

მინდა ცოდნა, მაგრამ ვერ გამიმხელია.
წერილია - წამალი? ვისი ხელია?

ვერც გავიგებ, სხვა ქვეყნად ისე წავალო,
არ არსებობ ამქვეყნად ჩემთვის, წამალო!

რაა ადამიანი? - ერთი მწერია.
დაბლა დაშვებულია? - უფლის ცერია!

გავა ორი დეკადა წავალთ ყველანი.
 დღეს ბავშვები არიან?! ხვალ - ჩვენხელანი!

ვიტრინაში - წვიმაა, ცრის … საცერია?
არ ამცდება, უფლისგან რაც მიწერია.
ასეთ სევდას  რადა მგვრის ეს პიცერია?

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი