ვერსალი


#ლექსები
ნინო დარბაისელი

 ვერსალი

(ვტიროდი ხარბად მარტოობით ნაალერსალი- ვ. გაფრინდაშვილი)

ჭალები და  ჭაობი?!
არსად ჩაგვირჩა ობი!
არ მოედოს მცველს ალი,
მცველს მოითხოვს ვერსალი.

ენის- კმა - სარსალია!
ჯერ კლდე  დავდგათ სალია,
იმდენი ვასალია, 
ნამდვილი ვერსალია!

კარისკაცთა ნაღები!
ერთმანეთზე საღები, 
შიშით არა - ლაღები,
ყველგან - იარაღები, 
არსად არ წასაღები.
ბრძოლა - განაჩაღები, 
დამჩნეული დაღები,
ჩანან პირდანაღები
მაღალი პარმაღები.
ფანჯრები- გასაღები, 
ფანჯრებიდან -  თაღები,
გვირილათა ბაღები.

სასახლეში, მარია 
იმდენი სტუმარია, 
ვინც მუდამ მდუმარია, 
დღეს რაღაცამ არია,  
დარდი აქ -  საკმარია!
გარეთ - ნაწვიმარია.
საიდუმლო კარია? 
ხელი რატომ ჰკარია!
ზოგჯერ სიბრძნე, მარია
ძნელად მოსახმარია!

გარეთ გახვალ?!  - ვაია, 
შიგნით შეხვალ?!- უია!
მესა მიდის, ლუია, 
ისმის ალილუია!
ბოლო მესის ჯერია?
ძნელი დასაჯერია!

კარი  - ვინ კამოკეტა, 
თავს - ვინ- გადაამეტა?!
ვინ გაიმეტა,  ნეტა?
ასე  ანტუანეტა.

იწვის, 
იწვის ვერსალი.
მოედოო   -  მთელს - ალი,
ჩემს დროს ვერსალი - 
- ლუის ნალერსალი!

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი