ლემენტაცია ახალგაზრდა პოეტზე
#ლექსები ნინო დარბაისელი ლემენტაცია ახალგაზრდა პოეტზე უდროოდ სიკვდილს რატომ ბარდებიან!მკვდარზე ეს რამდენი ვარდებია, მინდვრის ყვავილები - კონა-კონა, ამდენი - ერთად ვინღა გაიგონა! რა კვდომისფერი აქვს იასამანს! სიკვდილ-სიცოცხლის საზღვარ -სამანს რად ვეთამაშებით პოეტები? - ზოგჯერ თუ ხანძრად მოვედებით, ზოგჯერ სხვის ხანძარში ვიხრუკებით, მივდევთ ვის გუმანით, ვის - რუკებით. მე - კი შემოვბერდი, რა მხეცი ვარ, მწიფეს ესვრიან და მკვახე ცვივა. რამდენი ვილექსე და ვიყაყანე, სიკვდილო, ნეტა კი მე წაგეყვანე. ბებრის არსებობას - ფასს რა დასდებს, რატომ დაერიე ახალგაზრდებს?! ბნელში ინთებიან და ქრებიან, ზეცას პოეზია დაკლებია? კიდევ ცოტაც და ავალთ ყველა. ოღონდ ნუ იჩქარებთ, ნელა-ნელა, დაგვხვდებით, ვინც გული დაგვიბნელა, ვინც თავის სიკვდილით დაგვანელა. … წყალი, ქალებო, გულის ქარი ამოვიღე, დღე დღევანდელი ვათარიღე, მიწაო, წამიღე, პირი მიღე! მოვიკუნტე და სულმთლად მოვიმჯიღე, ცის კარო, ჩემთვისაც გამოიღე!
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი