ფეხი. პეკონი. ჰაიკინგი


#ლექსები

ნინო დარბაისელი

 ფეხი. პეკონი. ჰაიკინგი

დამოიდარა.
მზეა თითქოს, 
მაგრამ მაინც ქარნი - ქარობენ.
თოვლი -  დნება და მიწა - რბილდება.
უკვე მომწყინდა უქმად შინ დება,
წყვილი აქ - მარტო - არ შეშინდება,
გამომსვლელები - ჯერ  გამოსვლას არა ჩქარობენ,
ფოთლები - ახლადგამომშრალები  ფეხქვეშ   ჩქამობენ.

ტყე  რომ ცოცხლდება, თავსაც გადირევს.
ჯერ  კი ბუნაგში   ნაზამთრალებს სძინავთ ნადირებს,
სიმშვიდე შარდის სუნმა არია,
მე გეუბნები: 
- ნაირმალია,
 მერქნებს ეტყობა,
ირმები სადღაც, 
ახლოს არიან, 
 შვილი - ნელია, სამალია, დედა - მალია!
გამხმარ ტალახში გამოიცნობ იმათ ფეფუკებს და ციყვის კუდიც - 
 უეცარი - მაღნარებში გაიფაფუკებს.
 ბილიკზე - მკვდარი ლურჯი ჩიტი ხის გეგონება, 
შენ მეუბნები: - ხელი არ ახლო!
ამ დროს მჩვევია შენი სიტყვის არგაგონება
 და  ჯოხით ვმარხავ რბილ მიწაში, ბილიკთან ახლო.

ნეშოში  ყრია დამტვრეული აქ პეკონები.
შიგ - ერთ მთელს ვეძებ,
ძველ მოლაშქრეებს მივსდევ გონებით,
შენ - გეღიმება,  გართობს  ვიღაცის მონაგონები:
- რა  - პეკონები და გვირგვინად -   ხმელი კონები! 
(კიდევ ცოტაც და ვერ მოვითმენ, ჩაგეკონები!)
- სუვენირებშიც ასაღებენ, უჭირთ - ფულია!ვერ იშოვიან? - ეს ბიზნესიც დაღუპულია…
 და ასწრებ  მხოლოდ, დამიძახო:
- მოლიპულია!
 …

წამომაყენებ.
ღონიერ მკლავზე 
ნდობით  სავსე ჩამოგეყრდნობი, 
 გავტოპავთ  ტალახს -  ძლივსგადასალახს.
ვიცი,  ჩამიყვან ბილიკის თავთან
 და გზაც გათავდა!
შორს ხომ არა ვართ,  ხალხი დაგვხვდება.
შენ მეუბნები: 
- ცრემლიც გიხდება!
მე გეუბნები:
- რას იზამ,  ხდება! 
არც პირველი ვარ მე და არც ბოლო.
კი ვერ ვიპოვე, რომ მეჭამა   პეკონ-სიმბოლო,
 რაც მთავარია, კარგად გადავრჩი.
აი, პეკონი  რომ მეპოვა,  რომ  გამეტეხა და შემეჭამა,
განსაცდელამდე რომ მომესწრო  - ერთი პეკონით…

 ფეხშეხვეულზე გეტყვი მერე
დაწყნარებული:

 -   ნუ მიენდობი  მთის მდინარეს, 
ზაფხულობით ძლივს რომ მოწვეთავს,
გაზაფხულობით - მთაში როცა თოვლი დადნება,  
აღარ დადგება, 
ჩქარი დინებით ნაპირები გაიტლიკება
ერთსაც  იწვიმებს და
და მის გრუხუნში ჩაიკარგება 
 შიგ ჩადენილი  ნაკადულების და წყაროების  ალიკლიკება.

ესეც - მოთელვა,
ვიკმაროთ ელვა,
დასანახი  ხომ დანახულია.
 და დასამარხიც - დამარხულია.
 წინ - დიდი დროა,  
ჯერ ადრიანი გაზაფხულია!

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი