ლოცვა კაროჟნასათვის
ბოლოს ინგა მილორავას ერთი… რომ იტყვიან, ძუნძგლიანი ლეკვი ჰყავდა, სახელად “კაროჟნა” - უპატრონო, როგორც თავიდან გვეგონა, ,,დვარნიაშკა”…
როგორ იბრძოდა მის გადასარჩენად! უკანასკნელ კაპიკებს ახარჯებდა, თავის მწირ ლუკმას უთმობდა, ღამეებს უთენებდა.
თითქოს არ არსებობდა იმედის ნატამალი, რომ ცოცხალი გადარჩებოდა.
გადაარჩინა და ეს ჩვენი კაროჟნა ისე გაიზარდა, მგონი, გერმანული “კურთს ხალი”, თუ რაღაც ეგეთი, უზარმაზარი, ჯიშიანი ძაღლი გამოდგა და რაკი ასეთი ვარო, მთელ იქაურობას დაეპატრონა, ლოგინზე ეძინა განცხრომით… პოზირებდა, თუ გინდა, დამხატეო.
არ ვიცი, ინგას გაფრენის მერე რა ბედი ეწია კაროჟნას. ვისთანაა, როგორ არის მოვლილი…
ეს - ინგასადმი მიძღვნილი ლექსი კი მაშინ დაიწერა, გადარჩენის იმედი რომ თითქმის გადაწურული გვქონდა და ფეისბუქზე შემოსვლის მეშინოდა, აი, ახლა დამხვდება პოსტი, რომ კაროჟნა - ამქვეყნად აღარ არის და აი, ახლა-მეთქი!
ეს - ინგას დახატული კაროჟნაა, საგანგებოდ ამ ლექსისთვის, ოღონდ იმწუთას არა, უკვე დრო იყო გასული, რომ გამომიგზავნა.
ნინო დარბაისელი
ლოცვა კაროჟნასათვის
-
(ინგა მილორავას)
- - - -
იესო ქრისტე მაცხოვარო,
მამა, ძეო და სულიწმიდავ,
ღმერთო მაღალო,
ყოვლისშემძლევ და ყოვლად ძლიერო!
მარადია სუფევა შენი!
ღმერთო ძლიერო,
მოწყალეო,
მადლობა შენდა,
მადლობა შენი სიყვარულისთვის,
მადლობა იმისთვის, რომ ჩემისთანა არარაობის სასო და იმედი ხარ!
ღმერთო, არა ჩემთვის ან ჩემიანებისათვის,
არა ადამიანებისთვის, ძაღლისთვის ვლოცულობ,
ღმერთო,
ერთი უმწეო ლეკვია,
უჯიშო,
ყველასგან განწირულს
ძლივს პატრონი გამოუჩნდა
და სწორედ ახლა იბრძვის
გადარჩენისთვის, ღმერთო!
ზუსტად თავისი პატრონისნაირი თვალები აქვს,
ღმერთო, სამყაროს ამრეკლავი,
შიგ ჩამტევი,
ნაღვლიანი სიყვარულით წყლიანი,
ოღონდ მასსავით ლურჯი კი არა,
ან მუქი ყავისფერი,
არამედ შავი და და შავზე შავი!
მე იმას ცხოვრებაში როგორ ვნახავდი, ღმერთო,
მაგრამ ასეთი ჩანს სურათზე.
ღმერთო ძლიერო,
შენ ერთადერთი ხარ მთელს სამყაროში,
რომელიც ჩემს ლოცვას შეიწყნარებ და არ მისაყვედურებ,
ძაღლისთვის რატომ ვლოცულობ,
როცა ირგვლივ ამდენ ადამიანს უჭირს,
ღმერთო, ჩემი ყველა საყვარელი ძაღლის სახელით,
ჩემი ყველა, ვერგადარჩენილი,
ჩემი ყველა, ხის ქვეშ დამარხული ძაღლის სახელით,
გემუდარები,
აჩუქე თავისი ძაღლური სიცოცხლე და მის პატრონს
მიეცი ძალა,
გაუძლოს გასაძლებს...
ნუ გაიმეტებ უფრო მძიმე მარტოობისთვის!
ღმერთო,
დაიფარე მისი სასოწარკვეთამდე კეთილი გული,
სხვა, არ ვიცი, რა შემოგთხოვო,
როგორ რა გითხრა,
გულთამხილველო,
მადლიერი ვარ,
რომ შემიძლია შემოგთხოვო მოწყალება.
დე, იყოს ნება მამის, ძისა და სულიწმიდის,
აწ და მარადის,
უკუნითი უკუნისამდე!
ამინ!
http://urakparaki.com/?m=4&ID=103213
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი