სიზმრისეული სამდურავი ღმერთს
#ლექსები ნინო დარბაისელი სიზმრეული სამდურავი ღმერთს (“ჩემი კლდე და ბურჯი ხარ; შენი სახელის გულისათვის გზა მიჩვენე და გამიძეხი”.(ფსალმ.30:4) (შექსპირული სონეტი) სამოთხისკენ - გზები - ჯოჯოხეთურია, ჯოჯოხეთში?! - მიდის ტრასა მთლად ტკიცინა, - ასე ამბობს, ვისაც მერე მხნედ უვლია, ამ სოფლად კი გულით ვერც რომ გაიცინა. მე?! - არ ვიცი, მართლა, სად სჯობს სიარული, გზათა სიადვილე თუ სიძნელე სვლისა, ვინ მიფრინავს და ვინ - კვნესის დაისრული, ტალახს გატოპავს და ტანსაც გაისვრისა. პასუხს ვეძებ, ღმერთო, რად მოაწყვე ასე ეს სამყარო მთელი, დავაშავეთ რამე? პასუხს რად გვთხოვ ძველზე, სხვაზე, აწ - ევაზე, ან კაენის რად ვზღოთ შენთან სითამამე? რა მძიმეა სული, ხორცით როცა ვკვდებით! სჯობს, არ გვქონდეს კლდეო, რად გელოდოთ კდემით!
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი