ფლამინგოები


ნინო დარბაისელი

ფლამინგოები

მარჯნისფერ ტანზე  მზე ეფინებათ,
ირგვლივ ბალახი ხარობს ბიბინა.
არ ახსოვთ ფრენა, რომც დართო ნება,    
მათ ზოოპარკში დაუდეს ბინა.

კისრები - როგორც ნედლი წკეპლები,
კანჭები - გრძელი, ნისკარტი - შავი, 
დაფრიალებენ როგორც პეპლები
და არაფერი - მოუხეშავი.

მშვიდად ცურვისას გარედან  ისე
მოსჩანან, გული წყნარდება მფრთხალი,
წყალქვეშ კი ამ დროს გააქვთ  გნიასი,
ფალანგის კვრა და ცურვა-ფართხალი.

საქართველოში - გაორებული
 საცოდავია ქალი-მგოსანი.
 წელზემოთ მშვიდი, წელქვეშ - ვნებული, 
არის ამქვეყნად ფლამინგოსავით.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი