მურაბების სამეფო

ლექსად, ლექსადაო და აჰა, ლექსად!

#ლექსები

ნინო დარბაისელი


მურაბების სამეფო

კაკლის მურაბა  - მეფეა, ტახტი აქვს ხელშეუხები.
კაკალს ჰმონებენ ყოველნი - მომჭირნეები,   უხვები.

ლეღვის მურაბა-   დედოფლად  თვით უფლის მინაგვარია.
ყუნწებიანად იჭმება,   ფერით კი - მრავალგვარია.

ესეც  - საზამთროს მურაბა. გამჭვირვალე და ხრაშუნა!
მეფისწულია, რა ერქვა?-  დათუნა,   გიო, ლაშუნა…

 მეფის ასულად  ვის ვუხმობთ?!   - ღირს ამის გამო ჩურჩული! 
  თეთრი ბალს  - ნიგვზით რომ სავსე აქვს 
 გულები გამოჩურჩული.

 ცე ვიტამინის საბადო ჟოლოა - მისი გადია, 
 გაციებულის წამალი - კარგია, თუ გაბადია!

 გამომრჩა  ალიბუხარი?    - რად მიცქერ შენ ამრეზილი.
 შაბშია გამოყვანილი   - მთლად მეფის ნაზირ-ვეზირი!

 კომში?  როგორ გამოვტოვო, არომატით სავსე  კომში!
მხედართმთავრად მეფეს უდგას, სულ პირველი გარბის ომში.

ვარდის მურაბა, კრაჭუნა, ფრეილინაა - ვარდი!
ამბობს, მოვხიბლავ სუყველად, ყოჩაღი ვარ და მარდი!

შვინდის? ღოღნაშოს?  ალუბლის?  -  ყველაა პირის ფარეში!
 რამდენნაირი ყოფილა ამ ჩვენს დალოცვილ მხარეში.

ზოგ ქილას  მუქი  გადაჰკრავს, 
ზოგია,  როგორც სადაფი.
რამ გამახსენა  ამ დილას  ბებიაჩემის  სარდაფი.