ვლადიმერ ვისოცკი — ჭირვეული ცხენები

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
27 სექტემბერი, 2026

Владимир Высоцкий - Кони привередливые 

ვლადიმერ ვისოცკი — ჭირვეული ცხენები

ხრამის გასწვრივ, ღრმა უფსკრულის პირას მყოფი,
ცხენებს მათრახს გადავუჭერ —  ვერეკები —
სუნთქვა მიჭირს, ნისლს ჩავყლაპავ, ქარს ვსვამ —  მშფოთი,
ვგრძნობ, ბედითი აღტაცებით —  ვკვდები, ვკვდები!

ოდნავ ნელა, ტაიჭებო, ოდნავ ნელა!
ყურს ნუ უგდებთ დაჭიმული შოლტის ჟღერას!
თუმც რატომღაც ჭირვეული შემხვდით ყველა,
ვერ მოვასწრებ სიცოცხლეს და სრულად მღერას!

დავარწყულებ ცხენებს,
ჩავამთავრებ სტროფსაც, —
უფსკრულის წინ კიდევ ცოტა ხანს მსურს ყოფნა!... 

ბუმბულივით გამიტაცებს მიხრწნილს ქარი
და მარხილზე შემომდებენ დილით ადრე,
ტაიჭებო, შეანელეთ სრბოლა ჩქარი,
გამიგრძელეთ გზა ჩემს ბოლო საყუდრამდე.

ოდნავ ნელა, ტაიჭებო, ოდნავ ნელა!
ბრძანებად ნუ მიგაჩნიათ შოლტის ჟღერა!
თუმც რატომღაც ჭირვეული შემხვდით ყველა,
ვერ მოვასწრებ სიცოცხლეს და სრულად მღერას!

დავარწყულებ ცხენებს,
ჩავამთავრებ სტროფსაც, —
უფსკრულის წინ კიდევ ცოტა ხანს მსურს ყოფნა!... 

მოვასწარით - არვინ სტუმრობს უფალს გვიან!
ანგელოზთა გუნდი რატომ გალობს ავად?
ქვითინებენ ეჟვნები და გაჰკივიან,
თუ ვუყვირი ცხენებს ხაფად — უკლონ ნავარდს? 

ოდნავ ნელა, ტაიჭებო, ოდნავ ნელა!
ბოლო სავალს, გთხოვთ, სწრაფად ნუ გადათქერავთ,
თუმც რატომღაც ჭირვეული შემხვდით ყველა,
თუ მოვკვდები - დამასრულებინეთ მღერა!

დავარწყულებ ცხენებს,
ჩავამთავრებ სტროფსაც, —
უფსკრულის წინ კიდევ ცოტა ხანს მსურს ყოფნა!... 

27 სექტემბერი, ჯვართამაღლება, 2026 წ.


https://www.youtube.com/watch?v=TtjzVievnXQ&list=RDTtjzVievnXQ&start_radio=1


Владимир Высоцкий - Кони привередливые

Вдоль обрыва, по-над пропастью, по самому краю
Я коней своих нагайкою стегаю, – погоняю, –
Что-то воздуху мне мало, ветер пью, туман глотаю,
Чую, с гибельным восторгом – пропадаю, пропадаю!

Чуть помедленнее, кони, чуть помедленнее!
Вы тугую не слушайте плеть!
Но что-то кони мне попались привередливые,
И дожить не успел, мне допеть не успеть!

Я коней напою,
Я куплет допою,–
Хоть немного еще постою на краю!...

Сгину я, меня пушинкой ураган сметет с ладони,
И в санях меня галопом повлекут по снегу утром.
Вы на шаг неторопливый перейдите, мои кони!
Хоть немного, но продлите путь к последнему приюту!

Чуть помедленнее, кони, чуть помедленнее!
Не указчики вам кнут и плеть.
Но что-то кони мне попались привередливые,
И дожить я не смог, мне допеть не успеть.

Я коней напою,
Я куплет допою,–
Хоть немного еще постою на краю!...

Мы успели – в гости к богу не бывает опозданий.
Так что ж там ангелы поют такими злыми голосами?
Или это колокольчик весь зашелся от рыданий,
Или я кричу коням, чтоб не несли так быстро сани?

Чуть помедленнее кони, чуть помедленнее!
Умоляю вас вскачь не лететь!
Но что-то кони мне достались привередливые,
Коль дожить не успел, так хотя бы допеть!

Я коней напою,
Я куплет допою,–
Хоть мгновенье еще постою на краю!...

1972