ანა ახმატოვა - ო, არა, მე შენ არ მიყვარდი

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
8 ნოემბერი, 2026

Анна Ахматова – О нет, я не тебя любила 

ანა ახმატოვა - ო, არა, მე შენ არ მიყვარდი (დაცულია ორიგინალის მარცვალთა რაოდენობა 9-8, 9-8)

ო, არა, მე შენ არ მიყვარდი,
ტკბილ ცეცხლით დამწვარს, გასენილს,
ნაღველი და ძალა სიმყარის,
შენი სახელის ახსენი!

მუხლებზე დაემხე თანმდევი,
თითქოსდა გვირგვინს ელოდი,
შეეხნენ სიკვდილის ლანდები
მშვიდად, ნორჩ სახეს შემცოდის.

წახვედი სიკვდილის სურვილით,
რა ღრმაა ფსკერი ღამეთა!
ჩემო ანგელოზო, ურვილის
დარდი შენთვის ვით გამეთქვა?! 

სამოთხის თეთრი მზის ციალით,
თუ ტყის ბილიკი გაშუქდა,
თუ ველის ფრინველი ფრთხიალით,
ძნიდან აფრინდა ჩაუქად,

ვიცი: რომ მოკლული სალდათი
შენ ხარ, ამის თქმას აპირებ,
კვლავ ვხედავ გორაკებს გადათხრილს,
სისხლიან დნესტრის ნაპირზე.

თუკი დავიწყება მოცელავს
ჭაბუკურ დღეთა დიდებას,
თუ სულს დამიბნელებს ოცნება,
ეგ სახე, გმირული მოქცევა,
არასდროს დამავიწყდება.

8 ნოემბერი, 2026 წ.

ეს ლექსი 1917 წელს დაიწერა და ეძღვნება ახმატოვას მეგობარს, მსახიობ გრიგორი ფეიგინს, რომელიც პირველ მსოფლიო ომში მოხალისედ წავიდა და დაიღუპა.


Анна Ахматова – О нет, я не тебя любила

О нет, я не тебя любила,
Палима сладостным огнем,
Так объясни, какая сила
В печальном имени твоем.

Передо мною на колени
Ты стал, как будто ждал венца,
И смертные коснулись тени
Спокойно юного лица.

И ты ушел. Не за победой,
За смертью. Ночи глубоки!
О, ангел мой, не знай, не ведай
Моей теперешней тоски.

Но если белым солнцем рая
В лесу осветится тропа,
Но если птица полевая
Взлетит с колючего снопа,

Я знаю: это ты, убитый,
Мне хочешь рассказать о том,
И снова вижу холм изрытый
Над окровавленным Днестром.

Забуду дни любви и славы,
Забуду молодость мою,
Душа темна, пути лукавы,
Но образ твой, твой подвиг правый
До часа смерти сохраню.

1917 г.