რობერტ ფროსტი — ჩემი ნოემბრის სტუმარი

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
13 ივლისი, 2026

Robert Frost - My November Guest 

რობერტ ფროსტი — ჩემი ნოემბრის სტუმარი

როცა ჩემთან სტუმრად მოდის სევდა,
თვლის ბნელ დღეებს წვიმიანი სთველის,
დღეთა შორის ულამაზეს ხვედრად;
უყვარს გამხმარ, შიშველ ხეთა ხედვა;
მიუყვება ნალტობ ბილიკს ველის.

ვერ ვახერხებ არიდებას თვალის,
მსიამოვნებს ყურისგდება მისი:
რომ ხალისობს ფრინველების წასვლით,
სამოსელზე გაცრეცილი შალის,
რომ მიჰკვრია ვერცხლისფერი ნისლი.

უდაბურ და შიშველ ხეთა რიგი,
დაღვრემილი ცა და მიწა რუხი -
ასე ხედავს სილამაზეს იგი,
მიაჩნია, მათ მშვენებას  შიგნით
ვერ ჩავწვდები და მაყვედრის ჯმუხი.

განა გუშინ დავისწავლე რამით -
გაშიშვლებულ ნოემბრის დღის ტრფობა,
სანამ თოვლი ჩამოცვივა ზამთრის,
ამაოა მისთვის თუმც თქმა ამის,
უკეთესს ხდის დღეებს მისი ხოტბა.

13 ივლისი, სვეტიცხოვლობა, 2026 წ.


Robert Frost - My November Guest

My Sorrow, when she’s here with me,
Thinks these dark days of autumn rain
Are beautiful as days can be;
She loves the bare, the withered tree;
She walks the sodden pasture lane.

Her pleasure will not let me stay.
She talks and I am fain to list:
She’s glad the birds are gone away,
She’s glad her simple worsted gray
Is silver now with clinging mist.

The desolate, deserted trees,
The faded earth, the heavy sky,
The beauties she so truly sees,
She thinks I have no eye for these,
And vexes me for reason why.

Not yesterday I learned to know
The love of bare November days
Before the coming of the snow,
But it were vain to tell her so,
And they are better for her praise.