პოლიკარპე კაკაბაძე - მწერალი

პოლიკარპე მალხაზის ძე კაკაბაძე დაიბადა 1893 წლის 23 თებერვალს (7 მარტი) სოფელ კუხში (ახლანდელი ხონის რაიონი). 1911 წელს დაასრულა ბათუმის ვაჟთა გიმნაზია. მისი პირველი ნოველა “ბრძენი მოქანდაკე” დაიბეჭდა 1915 ჟურნალში “თეატრი და ცხოვრება” (N 46). კაკაბაძის პირველი მნიშვნელოვა დრამატული ნაწარმოებია პიესა “გზაჯვარედინზე” (1917), რომელიც წარმატებით დაიდგა ბაქოს სცენაზე 1918 წელს (რეჟისორი ალ. წუწუნავა). 1919 წელს კაკაბაძის მიერ დაარსებულ ჟურნალში “შვიდი მნათობი” დაიბეჭდა მისი პიესები “სისხლი სინათლემდე” (N 1) და “სამი ასული” (N 2). 1925 წელს რუსთაველის სახელობის თეატრის სცენაზე დაიდგა მისი დრამა “ლისაბონის ტუსაღები” (რეჟისორი დ.ანთაძე). დიდი პოპულარობით სარგებლობდა კაკაბაძის კომედია “ყვარყვარე თუთაბერი” (1928), რომელიც ქართული კომედიოგრაფიის საუკეთესო ნიმუშია. პიესა პირველად დადგა კ. მარჯანიშვილმა 1929 წელს, სახ. თეატრი). 1938 წელს მარჯანიშვილის სახ.თეატრში დაიდგა კაკაბაძის კომედია “კოლმეურნის ქორწინება” (1937). პიესა დრამატურგის ახალ გამარჯვებად იქცა. სიცოცხლის ბოლო ათწლეულში კაკაბაძე ინტენსიურად მუშაობდა ისტორიულ დრამისა და ტრაგედიის ჟანრში. ამ პერიოდში მან გამოაქვეყნა დრამატული პოემები “მეფე ვახტანგ პირველი გორგასალი” (1966), “მეფე ბაგრატ მეშვიდე” (1967), ტრაგედია “მეფე დიმიტრი თავდადებული” (1971). კაკაბაძემ სიცოცხლეშივე მოიპოვა თანამედროვე კრიტიკისა და საზოგადოებრიობის დიდი აღიარება. მისი “ყვარყვარე თუთაბერის” მიხედვით შექმნილია ფილმი “ყვარყვარე” (1978, რეჟისორი დ.აბაშიძე). პოლიკარპე კაკაბაძე გარდაიცვალა 1972 წლის 15 ოქტომბერს, თბილისში