სანამ არ მოვკვდი

სანამ ექვსი კაცი არ მომათრევს, თქვენ ვერ მიხვდებით მე რისიც მწამდა.
სანამ ყვავილი ფეხთან მომართვეს, ვერ გაიაზრებთ რომ გული მჭამდა,
ცხოვრება ვიცი, მალე მომკლავს მე, მაგრამ ნამდვილად - ყოველდღე მკლავდა
ტკივილი სულში... იწყო - ოდნავ ჯერ გახდა დიადი! აეხსნა ფარდა!

და გაძლიერდა თანაც ოთხასჯერ! მაწამა მე და ბოლომდე მტანჯა...
მიყურებ, მხედავ სისხლში მდგომარეს, არც ფიქრობ "მუხლზე რამდენ დავარდა"
მიყურებ იცი სული მომპარეს, სიხარული, რით გულს ქონდა ბარდნა
და რადგან ეს დრო... მალე მომაწყვეტს კისრდიან თავს!- არ ექნება ახსნა...

მე შემოგხედავთ ირგვლივ მჯდომარეთ.... თქვენ ვერ შემამჩნევთ... და ვინც მე მყავდა
იმასთან მივალ - ვისთან მოვასწრებ, რომ მე ავუხსნა როგორ მიყვარდა,
მაგრამ   ვიცი   რომ   სანამ   არ   მოვკვდი,   ვერ   გაიაზრებ   რამდენ   მიყვარდი, 
ამიტომ   მალე   მოვკვდები    მოდი...   ცხოვრებას   მაინც   აქეთ   მივყავდი...