ოსიპ მანდელშტამი - სახებას შენსას


ოსიპ მანდელშტამი 

სახებას შენსას

სახებას  შენსას, მტანჯველს და მერყევს
მე უკუნეთში ვერ შევიგრძნობდი.
“ღმერთო!”-   წამომცდა, შეცდომას შევყევ,
 თქმას  ამ სიტყვისას ვფიქრობდი როდი. 

უფლის სახელი, ვით დიდი ჩიტი,
 გამომიფრინდა, მკერდს შეელია!
წინ -  ჯანღი არის ვერ ასარიდი, 
უკან  - გალია  ცარიელია.
 
 1912

(თარგმანი ნინო დარბაისელისა)

Осип Мандельштам 

Образ твой
***
Образ твой, мучительный и зыбкий,
Я не мог в тумане осязать.
«Господи!» — сказал я по ошибке,
Сам того не думая сказать.

Божье имя, как большая птица,
Вылетело из моей груди!
Впереди густой туман клубится,
И пустая клетка позади...

Апрель 1912

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი