მარინა ცვეტაევა - ეპიტაფია

მარინა ცვეტაევა

ეპიტაფია

მას, ვინც აქ წევს,  უფალო, ბალახქვეშ გაზაფხულის,
ზრახვა, ცოდვა  შეუნდე და  სასჯელი აცილე, 
იყო იგი  სნეული, უცხო და დაზაფრული, 
ანგელოსნი უყვარდა და  ბავშვური სიცილი.

თეთრი იასამნისას ვარსკვლავსაც არ დასრესდა,
 უფლისა  კი ისურვა ძლევა, ძალის დარება, 
 იყო ბავშვი ფაქიზი, როცა ცოდვას იდენდა, 
ამიტომაც შეუნდე, -  ღმერთო გემუდარები!

(თარგმანი ნინო დარბაისელისა)


Марина Цветаева 

 Эпитафия

 (Тому, кто здесь лежит под травкой вешней…)
***
Тому, кто здесь лежит под травкой вешней,
Прости, Господь, злой помысел и грех!
Он был больной, измученный, нездешний,
Он ангелов любил и детский смех.

Не смял звезды сирени белоснежной,
Хоть и желал Владыку побороть…
Во всех грехах он был — ребенок нежный,
И потому — прости ему, Господь!