ჩემს ზაფხულებს
ნეტა თუ იცის ბაბუამ,რომ ასე მიყვარდა… რომ ლექსში ახლა მისი არსი აწებებს რითმებს, ნეტავ,ფიქრობდა?!ჩემს სახლთან რომ ბალახს თიბავდა- ამიტოკებდა უმისობა საწერად თითებს ან ის თუ იცის ბებიამ,რომ ვუძღვნი ტაეპებს, თავს თუ იწონებს ამ ლექსებით იმქვეყნად ხალხში, რომ შვილიშვილი ამ სიტყვებით მათ სულს დაეძებს, რომ ობლად დავრჩი მათ გარეშე-დანისლულ მთაში ამ მთამ თუ იცის,გულით ზაფხულს რომ დაატარებს, მდინარის ყველა წვეთში როა ტკბილი ბავშვობა, რომ ვერ ვებრძოლე უნამუსო არყოფნის ქარებს… და მომიწია სამუდამოდ მათი დათმობა?! 4 ივლისი
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი