პატრიარქს

“სამების ტაძრის ვიდექ გზაზე და
შენს სიყვარულში შემომათენდა,
ძალიან მძიმე წუთები იყო,
უჰაერობა ძალას მართმევდა…

ადამიანთა მდინარეებში მე,
მცირე წვიმის წვეთად გარეულს,
შენს შეხვედრაზე ფიქრი მიქრობდა სევდას-
შფოთვით და დაღლით არეულს.

გნახე და გაქრა ყველა ტკივილი,
რაც შენთან მოსვლამ მიწილადა და 
გნახე და,ნეტავ,ამაზე სუფთას 
ჩემი თვალები რაღას ნახავდა.

ვნახე მე ხალხის მდინარეები-
ქუჩის სხვადასხვა შესართავებით,
მესმოდა როგორ დუმდა ქვეყანა,
ვნახე,ჰყვებოდნენ თუ რას თვალებით.

მგონია რაღაც ზღაპარში ვიყავ
ან ის წუთები იყო ზმანება,
და,უწმინდესო,იმ შენს არყოფნას
ვიხსენებ,ვფიქრობ და მენანება”

22.03.2026