ყველა განვლილი წამი ჩვენია!


მინდვრის ბოლოში ბრწყინავს მდინარე
მდინარის გაღმა ბრწყინავს კრამიტი,
კრამიტს გადაღმა ბრწყინავს მყინვარი
და ყველაფერზე ბრწყინავს ამინდი.
გლეხი კი მაინც არ მიდის არსად,
სულში ჩასცქერის გადახნულ მინდორს –
თავისი ვაშლის თუ ჭერმის მსგავსად,
მიწაში ფესვი გაუდგამს თითქოს.

წყარო: litklubi.ge

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2024

@ კონტაქტი