არწივი

es iseti leqsia romelic vaja fshavelam scenaze gamotqmit warmotqva

ეს ლექსი სამშობლოზეა !!!

შედევრია

ალეგორიის დონე: არწივი = კეთილი/ძლიერი, ყვავი = ბოროტი/სუსტი. ეს არის ბავშვური, ორპოლუსიანი (შავ-თეთრი) ზღაპრის სქემა. აქ არ არის ნიუანსები, არ არის ნახევარტონები.არწივის ადგილას შეიძლება ჩავსვათ,სამშობლო ან ადამიანი ან რაიმე ღირებულის თუ ძლიერის სიმბოლო.ეს ხერხი გავიგეთ პოეზიაში და მოვინელეთ.აქ გენიალური არაფერია.
ვაჟას ეპოქაში პოეზიაში მეფობდა რომანტიზმი და ჰეროიკა. იმ დროს ითვლებოდა, რომ ლექსს უნდა ეყვირა, ეტირა, მუქარითა და ყვირილით ყოფილიყო სავსე, რომ მკითხველში პატრიოტული თუ ვაჟკაცური მუხტი აენთო.
აქ არის ზმნური და გრამატიკული რითმები (როცა სიტყვები ირითმება უბრალოდ იმით, რომ ერთსა და იმავე დროში ან ბრუნვაში დგანან). პოეზიის ტექნიკურ ოსტატობაში ზმნური რითმა („ებოდა / ებოდა“) ითვლება ყველაზე მარტივ, იაფფასიან და „ღარიბ“ რითმად. პოეტს არ დასჭირებია არანაირი პოეტური ძიება — ფორმა არის უმარტივესი და შაბლონური.
ისტორიულ-პოლიტიკური კონტექსტი და ემოციური არქეტიპი:
როცა ეს ლექსი დაიწერა, საქართველო იყო რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში, ერი იყო დაჩაგრული და „დაჭრილი“. ქართველებს სჭირდებოდათ მარტივი, პირდაპირი, იოლად დასამახსოვრებელი პლაკატი/ლოზუნგი, რომელიც ეტყოდათ: „ჩვენ ახლა დაცემულები ვართ, მაგრამ სულით არწივები ვართ და ყვავები ვერ მოგვერევიან!“