ტარიელ ხარხელაური - პოეზია
პოეტი
ლექსები, პოემები (137 ჩანაწერი)
- აი ესა ვარ,რაცა ვარ ..
- ამ დალეწილ ალვის ხეთა რიგებს ..
- ამაღამ ..
- ამგვარ ამინდშიც,ამგვარ ამინდშიც ..
- ან რაღა უნდა მოგიყვე ..
- არ ვიცი ..
- არ მიკვირს გაუგნურება ..
- არ ყოფილიყო მარტოობა– თავად შევქმნიდი ..
- არავინა ხარ ..
- არც არაფერი მახარებს ..
- ასე…იცინე,იხარხარე, თეთრო ..
- აღარ მინდიხარ აღარც შენ ..
- აღელდა ..
- ახლა რომელი ზიდავს სხვის ცოდვებს ..
- აჰა, დავსრულდი ..
- გადავიღამე ეს დღე უავდროდ ..
- გავურბი წერას – არც ფიქრი მინდა ..
- გათენდი, თუ გათენდები ..
- გაიცრიცება საღამოს ბინდი ..
- გამწირე ..
- გაჩნდა სურვილი, წვიმაში ვიდგე ..
- გეყოფა ..
- გზას ვერ ამიქცევთ ვერსაით ..
- გიხმობ ..
- გუშინ რომ შაშვი ..
- და თუ ვერ შევძელ ..
- და მაინც იყო სამყარო მკაცრი ..
- და როგორც ირემმა, სიმწვანე მოვიმშიე ..
- დავეწაფე ..
- დაზამთრდა ..
- დამიბრუნებდნენ მაინც ..
- დაუყვავილიათ თეთრ გვირილებს ..
- დახურეთ ზეცა ..
- დღეს ეს დღე უნდა ვიჯავრო ..
- ვაიმე, ჩემო ტკივილო, – ..
- ვამთავრებ ლოცვას – ..
- ვდებ ტელეფონის ყურმილს ..
- ვერ აგაცილე დაღლა ..
- ვერ ავიწიე შენს ზურგზე ზემოთ ..
- ვერა რა გარგე ტირილით ..
- ვერკვლის ციხე ..
- ვერკვლის ციხე ვარ მგლისფერი ..
- ვიგლოვე,ჯანღით კალთები ..
- ვიდრემდის ქარები მლოკავენ ..
- ვიცი, უფალო,იყო შეცდომა ..
- ვმაღლდები ..
- ვწყევლი წვიმიან ამინდებს ..
- თანდათან ლღვება მზე დანისლული ..
- თვალნი უსივრცეოდ დამიმშიეთ ..
- თუ ყოფნა მილხინს ..
- თქვენ ჩემ გიკვირთ, რომ ვტირი ..
- მაგ შენ სიტურფეს ..
- მამაკაცებში გადასახლდა დედათა სული ..
- მამაჩემო - თოვლის ფერო ..
- მამაჩემო, თოვლისფერო ..
- მაშ ..
- მაშ,დავიჯერო,არ გიჭირს ბიჭო? ..
- მგლის ლეკვი შეუჩვევია ..
- მე აგარიდე ფეხი, გვირილავ ..
- მე არ მეწადა, შენ რომ სთქვი ..
- მე აჩრდილი ვარ ..
- მე ვხედავ ..
- მე მიკვირს კაცის – ..
- მე შევცვალე მთვარე წუხელ ..
- მე შევძლებ ..
- მეძახი?! ..
- მზე ერთნაირად ანათებს ჩემთვის და შენთვის ..
- მზე ვერ ჩამოვხსენ,ცა ვერ შევძარ ..
- მთებზე აენთო,აბრწყინდა ..
- მთებს ავეყუდე ..
- მთვარე რო უღრუბლო ცაზე – ..
- მინდვრის ფსალმუნები ..
- მინდორს გავცდი ..
- მის უწმინდესობას საქართველოს პატრიარქს ილია მეორეს ..
- მიწაა ჩემი ქაღალდი ..
- მკაცრი იერი ..
- მოვსულვარ ..
- მოვწყდი სამყაროს ..
- მომესურვე ..
- მსურს და მინდა გიყურო – ..
- მქუხარე სიმღერა უხდება ..
- მწუხრზე მთვარის მოდგა ჩრდილი ..
- რაღას უყურებთ, დაჰკალით ..
- რბილი მყარს შემოვაწყვიტე ..
- როგორ გირჩიო
- როგორც გინდა, შენ შენს უფალს ავედრე ..
- როგორც ეტყობა – გაზაფხულს ..
- როცა მთვარის შუქზე მამულს ვეახლები ..
- სადაც შენ სუნთქავ, იქ მოსვლა მიმძიმს – ..
- საიდან მოვედ, ვინა ვარ ..
- საფენი ჰქონდა გაფენილი ბებიას, – ..
- საფლავებს მთვარე დაჰყურებს ..
- საფლავთა ზემოთ ვტრიალებ ..
- სისინებს გველი ..
- სულ დაბლა-დაბლა მოდიხართ ..
- სხვა არფერი,მუხაო ..
- სხვა რავ თქვა – გონი ვერ ჰგონობს ..
- შემოხველ,სუნი შემოგყვა მიწის ..
- შენ შემოგევლე – ..
- შენ შემოგევლე, რა მინდა გთხოვო – ..
- შენ ჩემო დიდო ტკივილო ..
- შეწყდა ჩოჩქოლი ..
- შინა ზის ხარხელაური ..
- ჩაქრნენ ვარსკვლავნი ..
- ჩემი სოფლის ცა,ზაფხული ..
- ჩემს მეუღლეს და ყოველ ქართვლის დედას, რომელთათვის – “სამშობლო როგორც უფალი, ერთია ქვეყანაზედა”